Ergenlik ve Ebeveyn Çatışmaları

Ergenlik ve Ebeveyn Çatışmaları

Ergenlik birçok araştırmacı ve kuramcı tarafından oldukça önemli ve kritik bir gelişim evresi olarak ele alınır. Bu dönemde birey birçok şey ile baş etmek durumundadır ki bazen bu çok zor olabilir. Ergen bu yoğun dönemde hormonal değişimlere ayak uydurmaya, kendini beğenme ve beğendirme çabasını başarılı şekilde sürdürmeye, artık oluşturmaya başladığı kimliğini aile ve toplum içerisinde kabullendirmeye, bağımsızlığını oluşturmaya, olağanca gücü ile ben de buradayım demeye çalışacaktır. Ergenin özerklik talebi ve ergene özerklik sağlamanın zamanlaması konusunda ergen ve anne-babanın görüş farklılıkları, ergen ve ailenin yaşadığı ikili duygular (bağlılık-bağımsızlık, sevgi-öfke vb.) iki taraf arasında yaşanan çatışmaların temel nedenleri olarak açıklanabilir. Beraberinde ebeveynler, ergenin bu özerklik çabalarını ailede otorite ve denge kaybetme kaygısı olarak değerlendirebilir ve bilinçli ya da bilinçsiz şekilde ergene karşı engelleyici tutum ve davranışlar sergileyebilirler.

   Ergenlik dönemi ile birlikte düşünme ve problem çözme becerilerinin de gelişmesi beklenir. Çocukluk döneminde düşünce sistemi somut olanla ilgilenir. Örneğin nesneleri gruplarken çocuklar ilk olarak renklerine ya da şekillerine göre gruplamayı tercih ederler, ama ergenlik dönemi ile birlikte soyut düşünme becerisinin gelişmesi ile olayların farklı yönlerini de değerlendirmeye başlarlar. Ama bu beceri tabi ki bir anda kazanılmaz, özellikle ergenliğin ilk yıllarında çocukluk dönemine ait düşünme mekanizmaları hala kullanılmaktadır. Bu nedenle anne-babanın aklı karışabilir. Karşılarında bazen kocaman bir delikanlı durmaktadır ama davranışları ve tepkileri çocukçadır.

   Anne-babalığın en zorlu sınavı ise ergenlik döneminde hak ve sorumluluklar arasındaki dengeyi kurmaktır. Anne-baba doğal olarak alıştığı, bildiği kuralları devam ettirmek isteye bilir. Oysa ergenin becerileri gelişmektedir. Bu nedenle yeni kurallara, haklara ve sorumluluklara ihtiyaç duyar. Anne-baba çocukluk dönemindeki tutumlarına devam ederlerse iki sonuç çıkabilir, bir her şeye itiraz eden, uyumsuz, asi bir ergen ya da büyümeyi erteleyen, becerileri gelişmeyen bir ergen…

   Bazen anne-babalar ergenlik döneminin hassas bir dönem olduğunu anladıkları için bazen de ergenin öfke ve tepkisinden uzaklaşmak için bu dönemde kuralları tamamen ortadan kaldırırlar. Böyle bir durumda ise sanılanın aksine ergen daha mutsuz ve hırçın olur.

   Ergenlik döneminde otoriter olmaktan çok demokratik olmanın aile içindeki çatışmaları azalttığı bilinmektedir. Katı kurallar, değişmeyen sınırlar ergenin asi tutumu, anne-babadan uzaklaşması ile sonuçlanabilir. Ergeni tehlikelerden korumak için karşısında değil yanında olmak her zaman için en birleştirici çözüm yöntemi olacaktır.

div#stuning-header .dfd-stuning-header-bg-container {background-image: url(https://www.gizemgokkaya.com/wp-content/uploads/2020/08/areas-of-psychology.jpg);background-size: initial;background-position: top center;background-attachment: scroll;background-repeat: initial;}#stuning-header div.page-title-inner {min-height: 250px;}